Mijn vader is een engel.

Mijn vader is een engel
Een kind over de dood van haar vader

Een kind over het leven en de dood, over verliezen en verdergaan.
Voor alle grote en kleine mensen die een dierbare hebben verloren, als herkenning en als troost. Om samen of alleen te lezen, om te herinneren en te delen.

Liël Braitman is net vier jaar als haar vader sterft. Liël kan nog niet schrijven, maar ze spreekt. Ze spreekt over haar dode vader op een manier die het verstand te boven gaat. In de vijf jaar die volgen, praat ze spontaan en onverwacht over haar innerlijke wereld die vol is van papa Dave.
Midden in het leven van alledag, voor het stoplicht en tijdens het tandenpoetsen, doet ze haar wonderlijke, grappige en ontroerende uitspraken over het leven en de dood. En midden in datzelfde leven noteert en dateert haar moeder die woorden op allerlei papiertjes.

Al die papiertjes zijn samen dit boek geworden. Grote en kleine mensen worden stil bij het lezen van de woorden van Liël. Over de pijn en het missen, het onbegrijpelijke mysterie van de dood, maar ook de ‘ontmoetingen’ met haar vader in de droom en nacht. Liël gaat verder op haar heel eigen manier. Ieder jaar in januari ‘ga ik mijn hoofd leegmaken voor andere dingen. De dingen van mijn vader houd ik er gewoon in’.

Psychologen, gespecialiseerd in rouw- en verliesverwerking bij kinderen en jongeren, over dit boek:
‘Soms is dit boek aangrijpend, soms grappig en aandoenlijk en dan weer ontroerend. De lezer zal het meestal niet in één keer uitlezen, daarvoor zijn de teksten en de tekeningen te intens. Het boek is daarmee wat rouwen vaak is; het vormt een gedetailleerde afspiegeling van de golfbewegingen die in een verliesverwerkingsproces waar te nemen zijn.’
Yvonne Stikkelbroek en Mariken Spuij / Universiteit Utrecht

96 pagina's, softcover.

Voor pagina uit dit boek, zie vergroting.